ఉన్నమాటే చెప్తున్నా

ఉన్నమాటే చెప్తున్నా... 

తన ఇండియా  ప్రయాణం ఖరారు కాగానే మొదట్లో నేను కొద్దిగా భయపడ్డ మాట నిజం.

 ఆఫీసుపని చూసుకుంటూ ఇద్దరు  పిల్లల్ని నేనొక్కడినే దాదాపు ఒక నెల పాటు,   పొద్దున్న వాళ్ళని  స్కూలుకి పంపడం దగ్గర్నుంచి రాత్రి నిద్రపుచ్చే వరకూ వాళ్ళ అవసరాలన్నీ ఏ లోటు లేకుండా చూసుకోగలనా లేదా అని.ఆఫీసుపని మీద దీని తాలూకు ప్రభావం తప్పకుండా ఉండేతీరుతుందన్న భయం ఇంకొకటి. 

పొద్దున్న ఆరింటికి లేచి వాళ్ళని  రెడీ చేసి ఏడున్నరకి స్కూలు దగ్గర  దింపి 'హమ్మయ్య!' అనుకుని కాఫీ తాగి ,కాస్త ఆఫీసు పనిలో నిమగ్నమయ్యి, మధ్యలో నా బ్రేక్ ఫాస్టు  తిని  ఇలా చూడగానే టైం  పన్నెండు. మధ్యాహ్న భోజనానికి  వాళ్లకి 'ఏం వండుదాం?' అనుకొని, అటు ఆఫీసు పని ఇటు  వంట పని   చూసుకొనేసరికి అప్పుడే టైం రెండున్నర. మళ్ళా స్కూలుకు పరుగు పిల్లల్ని తీసుకురావడానికి. 

ఆ సమయంలో నాకు ఆఫీసు పనెక్కువ.  బహుశా స్కూల్లో బాగా అలసిపోయి నిద్రకొచ్చి  ఉంటారేమో అస్సలు మాట వినకుండా ఇల్లంతా కిష్కింధ కాండ. 

స్కూలు హోంవర్క్ కాక అమ్మాయికి టెన్నిస్ , కూచిపూడి ఎలాగూ ఉన్నాయి. సాయంత్రాలు తనని క్లాసులకి తీసుకెళ్లడమే కాకుండా వీటిని క్రమం తప్పకుండా ఇంట్లో సాధన చేయించాలి. 

కానీ ఆశ్చర్యం.....

ఈ నెలలోజుల్లో కనీసం ఒక్కరోజు, ఒక్క సారంటే ఒక్కసారి కూడా ఏదీ మిస్సయ్యింది లేదు.   ఏ విషయంలోనూ రాజీ  పడిందీ లేదు. సివరాకరికి వంట విషయంలో  కూడా. 

పొద్దున్న వాళ్ళని నిద్ర లేపడం , వాళ్ళని తయారు చేసి , పిల్లకి జడేసి , స్కూల్ ఫోల్డర్లు ఇద్దరివీ  చెక్ చేసి, వాళ్లకి బ్రేక్ ఫాస్థూ , లంచ్  డబ్బాలు సర్ది స్కూలుకి పంపడం  దగ్గర్నుంచి రాత్రి నిద్ర పుచ్చడం  వరకూ  ఈ మధ్యలో ఉన్న సవాలక్ష పనులనూ ఏ మాత్రం 'స్ట్రెస్' లేకుండా చేసుకురాగలగటం నాకే చాలా ఆశ్చర్యం కలిగించింది. నిజానికి తనున్నప్పుడు అడపాదడపా  'ఈ ఒక్కసారికి  ఏంకాదులే' అని చేతులెత్తేసినట్టు గుర్తు. (మరీ అంత తరచుగా కాకపోయినా ) వంట వండే ఓపిక లేక బయట తినటం గురించి చెప్పనవసరంలేదు.  

ఇక శనాదివారాల్లో  కొనకపోతే కొంపలంటుకుంటాయన్న రీతిలో ఆ  షాపు నుంచి ఈషాపుకి పరిగెత్తాల్సిన అగత్యం అస్సలే లేదు..

అన్నిటికీ మించి సాయంత్రం అయ్యేసరికి పొద్దుట్నించి ఓ టన్ను బరువు మోస్తున్నట్టుగా  నాలో  ఉండే విపరీతమైన నిస్సత్తువా , నిరాసక్తతా అంతా  మటుమాయం. ఇది మాత్రం ఎనిమిదో వింతే నాకు ..

సాయంత్రాలు పిల్లలకి తిండి పెట్టి వాళ్ళతో కాసేపు ఆటలాడి  నిద్రపుచ్చాక నాకు బోల్డంత  ఫ్రీ టైం.దాని పుణ్యమే ఈ రాతలు ... 

ఒక వారం గడవక ముందే అసలుసిసలు 'స్ట్రెస్' ఎక్కడుందో అర్ధమయింది నాకు... 

ఉన్నమాటే  చెప్తున్నా... 

PS: నా టెన్నిస్ ని  మాత్రం  బాగా మిస్సయ్యా. పిల్లల్ని  మేం చూసుకుంటాం  అని ఎదురింటివాళ్ళు 'ఆఫర్ ' ఇఛ్చినా ఎందుకో  వాళ్ళని వదిలి వెళ్ళబుద్ధికాలేదు