( నా వయసుముచ్చట్లు కి కొనసాగింపుగా......) .
సంజె చీకట్లు ముసురు కుంటున్నాయి .
వీధిలో సోడాలబ్బాయి ఎదురింటి సీతారావమ్మకి సోడా ఇచ్చి వాళ్ళింటి గోడ మీద పెన్సిల్ తో లెక్క రాస్తున్నాడు . లెక్కంటే ఏమీ లెదు. ఇఛ్చిన ప్రతి సోడాకో నిలువు గీత. ఓ వారానికో పదిరొజులకొ రొక్కం పుచ్చుకొని ఇచ్చిన వాటి మేరా వాటి మీద అడ్డగీతలు.
వంటింటి గడప మీద కూర్చొని మసిపట్టిన లాంతరు గ్లాసుని ముగ్గుతో శుభ్రం చేస్తున్న అమ్మ సోడా అబ్బాయి గొంతు విని అక్కడినుంచే నాకు కేకేసింది ఒక సోడా తీసుకొమ్మంటూ.
వీధి వైపు, మూడు మలుపుల్లో మేడమీదికి దారితీసే మెట్ల మొదటి మలుపు దగర నిలబడి మోచేతిని పిట్టగోడ మీద పెట్టి వీధిని పరికించి చూస్తున్న నేను అమ్మ మాట వినగానే అక్కడ్నుంచే సోడాలబ్బాయిని చిన్నగా పిలిచాను..
"ఇదిగో సోడా, నలకల్లేకుండా చూసి ఒక సోడా కొట్టు"
సోడా కోసం మెట్లు దిగి వీధి వాకిట్లోకి రాగానే మా ఇంటి మెట్లెక్కుతూ ఎదురయింది తను.
క్షణాల క్రితంవరకూ వరకూ వీధిని ఆమూలాగ్రం పరికిస్తున్న నేను తను అంత అకస్మాత్తుగా నా ముందు ఎలా ప్రత్యక్షమయిందో అర్ధం కాక విస్తుపోయాను ఒక్కక్షణం.ఆ మరుక్షణమే ఒక వెల్లువలా మనసంతా పట్టరాని ఆనందం.తనని చూసి అప్పటికే రెండు రోజులు.
చంకలో ఖాళీ బిందె. నీళ్ళు మోయడానికి సన్నద్ధం అన్నట్టు లంగాని కొద్దిగా పైకి దోపుకొని గాజుల్ని దాదాపు మోచేయి వరకు లాక్కొని ఉంది.
మనసులోని ఆనందాన్నణచుకుంటూ తనని గమనించనట్టే సోడా తీసుకోవడానికి వీధి మెట్లు దిగాను.
ఇంటిముందు మెల్లా లో బోరింగు పంపు ఇంకా పెట్టక పోవడం గమనించి బిందెని పంచలోని చెక్క బల్ల మీద ఉంచి, లంగా సవరించుకుంటూ అమ్మని పలకరించటానికన్నట్టు తను లోనికి అడుగులు వేసింది.
తనను తప్పించుకొని ముందుకెళ్లే వీలు లేక చేతిలో సోడాతో తన వెనుకే నేను.
రెండు గదుల ఆవల ఉన్న అమ్మను గమనిస్తూనే ఓ రెండు క్షణాలు ట్యూబు లైటు వెలుగులో తనను పరీక్షగా చూసాను.
టీనేజీలో ఉండే సహజ ఆకర్షణా దానికితోడు కేవలం రెండు మూడడుగుల ఆ సాన్నిహిత్యమూ నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి...
(ఇంకావుంది)
No comments:
Post a Comment