ఒక కాంట్రాక్టరు - ఇద్దరు మేనేజర్లు

Saturday, October 11, 2008

అడకత్తెర లో పోకచెక్క అంటే తెలియని దెవరికి? దానిగురించి విన్నాను, అవసరమైనప్పుడు నేనూ ఆ పద ప్రయోగం చేసాను. కాని నా పరిస్థితి ఆ పోకచెక్క లా అవ్వొచ్చని ఏమాత్రం ఊహించలేకపోయాను.
****************************************************************
నేను పని చేసే విభాగం లో నాతో కలిపి దాదాపు పదమూడు మంది ఉంటారు. నేనొక్కణ్ణే భారతీయుడిని వాళ్ళలో. అందులో నలుగురు దాదాపు ఇరవై యేళ్ళ నుంచి ఈ కంపెనీ లోనే పాతుకు పోయి ఉన్నారు.చట్టం తనపని తాను చేసుకుపోతుందన్న చందాన, సీనియారిటీ తన పని తాను చేసుకు పోవటం మూలాన, ప్రతిభ,పనితీరు ఇత్యాదివన్నీ పక్కన పెట్టబడి వీళ్ళు నలుగురూ కాల క్రమేణ మానేజర్లు అయ్యికూర్చున్నారు. ఇంతలో మా డిపార్టుమెంట్ హెడ్ కొక పెద్ద సమస్యొచ్చిపడింది. ఈ నలుగురు కాక ఈ మధ్యనే ఇంకొకతనికి కూడ సీనియారిటీ పెరిగి మానేజరయ్యే వయసొచ్చేసింది. ఇక సమయం దొరికినప్పుడల్లా మా హెడ్డు హెడ్డు తినటం మొదలెట్టాడు. డిపార్ట్మెంటులొ తిప్పి తిప్పి కొడితే ఇరవై మందిమి కూడా లేము, పని చేసే వాళ్ళు తక్కువ మానేజర్లెక్కువై నలుగుర్లో నగుబాటు అయిపోతుందేమో అని మా హెడ్డు భయం. పైగా ఆయన ఆ కంపనీ లో జేరి ఐదేళ్ళే. బయటి నుంచి వచ్చాడు, పైగా ప్రతిభ ఉంది కాబట్టి టక టకా నిచ్చెన ఎక్కేసాడు. ఎంత హెడ్డైనా ఈ ఐదుగురితో పెట్టుకుంటే పుట్టగతులుండవని తెలుసు కాబట్టి, వీళ్ళు చెప్పేది కనీసం విన్నట్టు నటిస్తాడు, చేసినా చేయకపొయినా. ప్రస్తుతానికి ఈ ఐదో అతనే మా హెడ్డు కున్న పెద్ద సమస్య. సరే, ఎవరినన్నా వెతికి ఈయన కింద వేసి మానేజర్ని చేసేద్దామంటే ఆయన చేసే పని ఇంకెవరూ చెయ్యరు డిపార్టుమెంట్లో. ఆయన పనిచేసే సాఫ్ట్ వేర్ కూడా బిల్గేట్స్ బేసిక్ రాసినప్పటి నాటిది. ఆలోచించి ఆలోచించి చివరికి బయట నుంచి కొత్తగా ఒకరిని రిక్రూట్ చేసుకొని మరీ ఈయన కింద వేసి పడేద్దామన్న నిర్ణయానికొచ్చేసాడు మా హెడ్డు. ఒకానొక దుర్దినాన ,ఆయన అలా తల ఏటవాలుగా పెట్టి గాల్లోకి చూస్తూ (బహుశా) ఈ సమస్య గురించే ఆలోచిస్తున్న సమయాన, కాంట్రాక్టరునైన నేను, ఏదో పని ఉండి ఆయన దగ్గరకి వెళ్ళటం, నన్ను చూడగానే ఒక వెయ్యి క్యాండిల్స్ బల్బు ఆయన్న బుర్రలో వెలగటం, నన్ను ఆ కొత్త మానేజరు కింద వెయ్యటం జరిగింది. నేను అదే డిపార్టుమెంటులో రెండేళ్ళ నుంచి పనిచేస్తున్నా ఈ కొత్త మానేజరు పేరు తప్ప ఇంకేమి తెలీదు. ఆ పేరు కూడా ఎందుకు కనుక్కున్నానంటే రోజూ పొద్దున్నే "గుడ్ మార్నింగ్" కి , సాయంత్రం వెళ్ళేటప్పుడూ "హవ్ ఎ గుడ్ వన్" కి పేరు అవసరం కదా, అందుకు. అసలు ఆయన ఏపని చేస్తాడొ ఎవరికీ తెలీదు. వీక్లీ మీటింగుల్లో కూడా ఒక మూలన కూర్చుంటాడు, ఏమీ మాట్లాడడు.

అసలు కధ ఇప్పుడే మొదలయింది.కొద్దికాలం క్రితం కొత్తగా మేనేజరయిన ఆ నలుగురిలో ఒకతను చేసే పనికీ,నాపనికీ కొద్ది పాటి బాంధవ్యముండటం తో ఆయన నాకు De Facto మేనేజరు అయి కూర్చున్నాడు. పాపం చాలా మంచతను. ఎక్కువగా ఎవరితోనూ మాట్లాడడు. పనేలోకం. ఆయనకి, నాకు స్వభావ రీత్యా కూడా పోలికలుండటం తో మా ఇద్దరికి సయోధ్య బాగా కుదిరింది. నేను ఈ కంపనీ లోకి వచ్చినప్పటి నుంచి ఆయన తోనే నా పని. ఇప్పుడు నన్ను ఈయన దగ్గర్నుంచి పీకి సదరు కొత్త మేనేజరు కింద వేసినా అది పేరుకి పేపరుపై మాత్రమే. పని పరంగా గాని, ఇంకేరకంగా గాని ఏ విధమైన మార్పూ లేదు నాకు.

ఈ ఆనందం ఎన్నో రోజులు నిలవలేదు నాకు. ఓ శుభోదయాన కొత్త మేనేజరు నుంచి నాకొక ఈ-మెయిల్ వచ్చింది. దాన్ని తర్జుమా చేస్తే ఇలా ఉంటుంది..

"డియర్ ఉమా, నాకు తెలుసు నువ్వో మంచబ్బాయివి అని. దయచేసి ఇక నుంచి నువ్వు చేసే పనులు, చెయ్యబోయే పనులు మరియు చేస్తున్న పనులు అన్నీ మూడు రకాలుగా విడగొట్టి ఒక లిస్ట్ చేసి నాకు పంపు. అలానే ఇకనుంచి నువ్వు పంపే ప్రతి ఈ-మెయిల్ నాకు సిసి చేస్తే నేను చాలా సంతోషిస్తాను."

చాలా మంది లాగానే నాక్కూడా పనుంటే కుమ్మెయ్యడం తెలుసు గాని, సదరు పనిని నాలుగు వాక్యాల్లో పేపరు మీద పెట్టమంటే మనసు మొరాయిస్తుంది. అంత అవసరమా అనే ఒక బలమైన ఆలోచనతో నా చేతి వేళ్ళకి పక్షవాతం వచ్చినట్టవుతుంది. అధికారిక రహస్యాల చట్టం కింద కుదర్దు అని చెప్పొచ్చు ఈయనకి. కానీ దాన్ని సొంత మేనేజరు మీదే ప్రయోగిస్తే ఇంకేమైనా ఉంటుందా?మనసు రాయి చేసుకొని ఆయన అడిగింది పంపాను. ఏ మూలో కొద్దిపాటి నిర్లక్ష్యం, "ఆ.. ఈయనకి నేను చేసే పనులు ఏం తెలుసునని , పేద్ద.. " అని. నా ఊహ నిజమే. ఆయనకి ఏం తెలీదు. అందుకే టక్కున నాకు రిప్లై వచ్చింది, ఇమ్మీడియట్ గా నువ్వు నాకొక మూడు గంటలు టైము కేటాయించి అసలు నువ్వేం పనులు చేస్తావో నాకు సవివరం గా చెప్పు అని. నాకు గుండె ఆగి నంత పనయింది. ఒక్కక్షణం ఉద్యోగానికి రాజీనామా ఇచ్చేస్తే అనిపించింది. సరే, ఎలాగోలా మూడుగంటలు కష్టపడి ఆయనకి 1950 ల నాటి జపనీస్ సినిమా చూపించాను, నా సొంత సబ్ టైటిల్స్ తో..

ఇదిలా ఉండగా, ఒకరోజెందుకో సెలవు పెట్టాలనిపించింది. ఎందుకంటారా? అబ్బే ఊరికే. మరీ కారణం కావాలి అంటే ఇదుగో వినుకోండి, "అందరికీ పనులుండి ఆఫీసులకెళ్ళే రోజు మధ్యాహ్నం ఒంటి గంటకి మా ఇల్లు ఎలా ఉంటుందో చూద్దామని". పొద్దున్నే లేచి మెయిలు పంపా. పంపిన అరగంటకి గాని గుర్తు రాలేదు అలవాటు ప్రకారం మెయిలు మా పాత మానేజరుకి పంపాను అని. మరుసటి రోజు కొద్దిగా భయపడుతూనే వెళ్ళాను ఆఫీసుకి. మా హెడ్డూ, పాత మానేజరు, కొత్త మానేజరు ల జుట్లు రేగిపోయున్నాయ్. నాకు పంపాల్సిన మెయిలు నీకెందుకు పంపాడు అని ఇద్దరు మానేజర్లు జుట్లు పట్టుకొని, పనిలోపని గా వెళ్ళి మా హెడ్డు జుట్టు పట్టుకున్నారట. నేనెళ్ళి పోతే ఇంతలా పని చెసేవాడూ దొరకడం దుర్లభం అనే ఒక్కగానొక్క కారణం చేత మా హెడ్డు నాకు సవినయం గా మనవి చేసుకున్నాడు ఇకనుంచి జాగ్రత్త గా ఉండమని.

అందరు మానేజర్లు పనున్నా లేక పొయినా రెగ్యులర్ గా టీం మీటింగులెట్టుకుంటారని ఈయనకెలా తెలిసిందో గాని, ఒకరోజు పొద్దున్నే మీటింగ్ రిక్వెస్టు కనపడింది నాకు. దాన్ని మన్నిస్తూ ఎప్పుడా అని చూసా. ప్రతి మంగళ వారం పొద్దున్న పది నుండి పదకొండున్నర వరకు. ఏదో ఒక్కసారికి అంటే జపనీస్ సినిమా చూపించా గాని ప్రతివారం గంటన్నర పాటు అంటే?

ఆరోజు మంగళవారం. భయ భయం గా అడుగుపెట్టా పదింటికి కాన్ ఫరెన్స్ హాల్లోకి. అంతపెద్ద హాల్లో మేమిద్దరమే.ఇక మొదలయింది ఆయన మాటల ప్రవాహం. ఆయన మాట్లాడిన వాటిలో మచ్చుకి కొన్ని.
పొయిన వీకెండు ఏమిచెసావు?
నీ ఇంట్లో కుక్క పిల్లి లాంటి పెంపుడు జంతువులున్నాయా??
మీ ఇండియా వాళ్ళ ఆహారపుటలవాట్లేంటి?

నీకు అమెరికా నచ్చిందా?నచ్చితే ఎందుకు?నచ్చనివి ఎమిటి?

నువ్వు మీ ఇంటి బయట పెరిగిన గడ్డి ప్రతివారం పీకుతావా లెక అప్పుడప్పుడూనా?అప్పుడప్పుడయితే ఎప్పుడెప్పుడు?

ఇలా ఉంటాయి. పైవన్నీ ఏక వాక్యాలేగా అనుకుంటున్నారేమో, ఒక్కొక్క దానిమీద దాదాపు అరగంటకు తగ్గకుండా చర్చలూ, కొద్దోగొప్పో వాదోపవాదాలూ అన్ని ఉంటాయ్.ఈమధ్యే నాకు ఆయన గురించి ఒక భయంకరమైన నిజం తెలిసింది. నేను ఆయన క్యూబ్ కి వెళ్ళినప్పుడల్లా డెస్కు మీద ఒకాయన ఫోటో కనపడేది. నాకు అర్ధం కాక పొయినా నేనేమి అంత గా పట్టించుకోలేదు. ఇంతకీ నాకు తెలిసిన ఆ నిజం ఏమిటంటే సదరు ఫొటో లో ఉన్నాయనా నా కొత్త మానేజరు భార్యా భర్తలట(?). మీకో విషయం చెప్పనేలేదు. ఆ మీటింగుల్లో అంత సరదాగా మాట్లాడే వాడల్లా, ఏదైనా పని విషయం లోకి వస్తే నే చెప్పేది వింటూ నావైపే చూస్తూ ఉంటాడు కన్నార్పకుండా. నాకది కొద్దిగా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది. ఆయనకి నే చెప్పేది అర్ధం అవుతుందా లేదా అనేది నాకర్ధమయ్యేది కాదు. పై విషయం తెలిసాక ఎందుకో కొద్దిగా భయం కూడా కలిగేది మొదట్లో.తరువాత్తరువాత ఆయన చూపు తీరే అంత అని సరిపెట్టుకున్నాను( అది ఆయనిష్టం కాబట్టీ మరియు నేను వ్యక్తిగత స్వేచ్చకి చాలా విలువనిస్తాను కాబట్టీ దీని గురించి ఎక్కువగా రాయదల్చుకోలేదు.)
ప్రస్తుతానికి ఆ పాత,కొత్త మానేజర్ల మధ్య వైరం పతాక స్థాయికి చేరింది.ఏదైనా పని చేయాలంటే పనికి మించి వీరిద్దరిని దృష్టిలో పెట్టుకొని చాలా కసరత్తు చేయాల్సొస్తోంది నాకు. నేను పంపించిన మెయిలు, నా సెలవు, అదీ ఇదీ అనికాదు, ప్రతిదీ పచ్చగడ్డే. పాతాయన్ని దూరం చేసుకుంటే పని కష్టం, కొత్తాయన్ని దూరం చేసుకంటే ఉద్యోగధర్మానికి విరుద్దం.
ఈమధ్యేంటో మా హెడ్డు నాకు ఎప్పటికంటే చాలా చాలా సంతోషంగా కనిపిస్తున్నాడు.

10 comments:

చైతన్య said...

హ..హా.హా బాగుంది మీ మేనేజర్ ల గొడవ.

కొత్త పాళీ said...

"1950 ల నాటి జపనీస్ సినిమా చూపించాను, నా సొంత సబ్ టైటిల్స్ తో.. "
సెబాసో

Aruna said...

Last paragraph adurs...[:P]

Raj said...

బాగుంది. మీ ఇద్దరు మేనెజర్ల ముచ్చట్లు.

ప్రతాప్ said...

మీ మేనేజర్ల గొడవ మీ బ్లాగు టైటిల్లాగా కాకుండా తొందరలోనే అంతం అవ్వాలని ఆ ఆనంతేశ్వరున్ని అనంతంగా ప్రార్దిస్తున్నా.
హ్హా హ్హా.. బాగా రాసారు.

రిషి said...

hahah..nice one :)

ఉమాశంకర్ said...

@చైతన్య, కొత్త పాళీ, అరుణ,రాజ్, ప్రతాప్, రిషి గార్లకు:
నా టపా చదివి వ్యాఖ్యానించినందుకు ధన్యవాదాలు.

kumar said...

"ఈమధ్యేంటో మా హెడ్డు నాకు ఎప్పటికంటే చాలా చాలా సంతోషంగా కనిపిస్తున్నాడు".

that's the punch line :-))

ఉమాశంకర్ said...

@కుమార్ గారు:
:)

మీ కామెంటు కి ధన్యవాదాలు.

చిన్ని said...

మీ ఇద్దరి కాన్ఫరెన్స్ .......హ హ హ్హ .....మీ అవస్థ వెరిక్యూట్ .

 
అనంతం - by Templates para novo blogger